Friday, March 23, 2007

Today I found my muse was dead,
destroyed by cynicism
and hate - by you.
You killed her,
stepping into my mind to find her
and dragged her out ignoring her screams
and thrust your fist into her chest.
You held her still throbbing heart in
your hand and crushed her life beneath your foot.
Now here I sit alone
for you have abandoned me too.
I picked up a pen, an attempt to express my pain;
but nothingcame, for nothing comes from nothing
It was the ultimate revenge:
you took my muse away and left me,
a shriveled shell:
dead inside.

4 comments:

Anonymous said...

Yaşadıkları sonucunda insanların artık iyi olduklarına inanamayan, dolayısıyla ilham perisini kaybeden kız yalnızlığı yaşamaktadır. Yaşamdan tad alamayan bu kız duyduğu acıyı kağıda dökmek ister ama dökemez. Yazacak hiçbir şey yoktur artık.

ETERNAL

in omnia paratus said...

ilham perisi gelince bana da haber verse fena olmaz :D

acab onun ilham perisi kim almış mügüm?
sefalet,açlık,aile,terör yoksa küresel ısınma:D ?

bence herkes kendi ilham perisinin katilidir en azından ben bazen kendi ellerimle susturabiliyorum onu :)

Anonymous said...

Haklısın:)İstesek içimizdeki sesi susturabilir, başka şeylere odaklanabiliriz hayattan kopmamak adına; fakat bu her zaman mümkün olamıyor. Yaşadığın sorunun içeriği ve büyüklüğü değişince onu susturman mümkün olamıyor.

ETERNAL

in omnia paratus said...

ilham perileri yaşamalı ya üstad biliosun bunu dum spiro spero..
yaşadaığı sürece nefes aldıgı sürece umut etmeli insan;)
hayyydi ilham perileri okula=P

coffee, candles and flowers

9 yillik ufak bir ara verdik sevgili blogum, ama seni cok ozledim. Ben yine ayni, spor yapiyorum, humus yapiyorum, portakal yiyorum. Bugun c...