Sunday, August 14, 2011


İnsan bazen hayatını, daha önce hiç öyle yaşamamış olmasına rağmen, alıngan bir tavırla sürdürme eğiliminde oluyor.

Üzerine hiç düşünmem dediğin şeyleri düşünüp, üzülüyor. Belki de büyüyor, hayatı tanıyor.

Ama neyse ki yine o bazı insanların, onları bir heves elinden tutup,  o güzel balıkçıya götürüp, güldürüp unutturacak sevdicekleri var.

Ben mi? Ben hiç bir şeye üzülmem. Bir arkadaşım yaşadı oradan biliyorum.

No comments:

coffee, candles and flowers

9 yillik ufak bir ara verdik sevgili blogum, ama seni cok ozledim. Ben yine ayni, spor yapiyorum, humus yapiyorum, portakal yiyorum. Bugun c...